içimden hiçbirşey geçmiyor açık
ittim kaktım
kendimi geçemiyorum
görünmeden eser akıllı bir duvar
yanında pamuklar
battıkça batıyorum
ama hoş kokuyorum
pamukların çekirdekleri var
heryanım çizik
çizildikçe açılıyorum
unutmadan
senlen eğlendiğimizi
kontrol kalemi tutmuşsun lateksli elinle
bir yandan biz de uzayda zıplıyoruz
isimler takıp
hikayeler eylediğimiz
dünyada
ayrıksı masalımsı ve ritüelli
tam kendini dramatize ederken
madara etmişliğin
itiraz edip
çok gülmüşlüğün var misal
oysa aynı hikayenin henüz tanışmayan kahramanlarıyız
diyenler var
diyorlar ki bir de
sana göndermediğim mektuplarım varmış
hiç yazılmadıklarından
sana sormadıklarım
tehlikenin eşiğine saplanmış paslı bir bıçakmış
zahirisin gerçekten